خاطرات دوران سربازی یک سرباز

بازم سلام فکر نکنم بخواد بگم امروز چه روزی بود چون همتون می دونید (روزی که باید اعزام می شدم)حالا حتما می گید پس چطور نرفتم.خوب این قضیه داره.

اول اینکه صبح همه کارهامو کردم آماده شدم برای رفتن گفتم بذار زنگ بزن بژرسم ببینم دوباره این سربازی به تاخیر نیافتاده .زنگ که زدم طرف گفت فقط ۱ساعت دیرتر بیا نه اینکه نیای خلاصه ما دیدیم اینطوری با همه خداحافظی کردیم و رفتیم اونجا که رسیدم ۲ نفر دفترچه ها رو از بچه هایی که مثل من اومده بودن اونجا می گرفتن و می گفتن برین سمت ترمینال منم رفتم جلو دفترچمو دادم بهش گفت: برگه واکسنت پس کو گفتم من از طرف لشکر اقدام کردم و برگه دست اونهاست گفت خلاصه من نمی دونم اگه نباشه می برنت دوباره باید برگردی بعد گفت کد چندی منم گفتم ۱۰۱ گفت برو فردا بیا ما رو میگی هم قند تو دلم آب شد هم نشد آب شد به خاطر اینکه ۱روز دیر تر و ۲ در تر شدیم هم آب نشد که طرف بهم گفت دفترچه واکسنت نباشه نمی برنت"۱ ساعتی طول کشید تا رسیدم خونه خونه که رسیدم رفتم سراغ تلفن و زنگ  زدم به پادگان که بپرسم آقا من دفترچه واکسنم و دادم دست شما تا برام پست کنید و بزارید لای پروندم ولی الان اونای دیگه ازم دفترچه می خوان من باید چه کار کنم با ور کنید من ۲ ساعت پای تلفن بودم که تلفن چی پادگان هی وصل می کرد به اتاق های مختلف ولی ۱ نفر پیدا نشد جواب منو بده بعد فکر دیگه ای به ذهنم رسید"برم از اونجا که برگه واکسن گرفتم یک برگه المثی بگیرم" پس شرروع کردم به زنگ زدن باید مطمئن می شدم که کسی اونجا هست که بتونه کارمو راه بندازه زنگ که زدم یک جوانی بود گفت حالا تو بیا تا ببینم چه کار می تونم برات بکنم منم رفتم ولی واقعا چه بچه باحالی بود انشالله هرچی می خواد خدا بهش بده اونجا که رفتم بدونه نوبت کارمو راه انداخت هیچی هم پول نگرفت یه کارت بهم داد بعد گفتم من که تا اینجا اومدم پس بزار یک بار حضوری برم این پادگان ببینم چه خبره هیچی اونجا هم که رفتیم ۳ سرباز بودن بهشون گفتم قضیه چیه اونها هم گفتن کادری ها جلسه دارن کسی تو بخش نیست ولی اونها می گفتن اینطوری ها نیست که چون برگه واکسن نداری برت گردونن تازشم من الان یک کارت المثی دارم ولی با این حال دلهره دارم نکه یک وقت دوباره بهم گیر بدن خلاصه من که به دلیل کم بود سوخت با آژانس رفته بودم مجبور شدم ۶۰۰۰ تومان ناقابل پیاده شم خلاصه بدجوری قاطی کردم دوست داستم وقتی می رفتم همون دفعه اول ببرنم ولی الحق که کارای ارتش نسبت به سپاه خیلی منظم تره دوسته منو ۲ ماه بیش از طرف ارتش بردن اونو قرار بود ۱۸ ببرن که ۱۸ هم بردن ما رو هم مثلا قرار بود ۱۸ ببرن که می بینید الان نرفتم و فعلا دارم این خاطرات رو براتون تایپ می کنم خلاصه نمی دونم بگم این قضیه شانس یا بدبختی ولی در هر دو صورت خدایا شکرت خیلی می خوامت.

سلام دوستان من قبلا هرگز فکر نمی کردم که یک روز نوبت من بشه که بخوام از خانواده ام دور بشم.ولی خوب چه میشه کرد علی رقم میلم چون در آزمون ورودی دانشگاه در رشته مورد نظرم قبول نشدم و محلت قانونی شرکت در آزمون را هم نداشتم مجبور شدم  با دوستانم بنشینم و مشورتی کنم که هر سه مان به این نتیجه رسیدیم که راه اول و آخر همین سربازی هست.که سه تایی رفتیم دنبالش اون ۲تا دفترچه گرفتن و هر دو چند وقت پیش اعزام شدن ولی من چون  امید داشتم که بتونم معافیت بگیرم رفتم دنبال معافیت که انها هم دست رد به سینه من زدن و بنابراین من هم مثل دگر دوستان همین راه سربازی رفتن رو انتخاب کردم.البته ناگفته نماند که خیلی از دوستهای من هم از رفتن ما ناراحت بودن و به قول خودشون رفتن سربازی رو وقت تلف کردن می دونستن ولی به نظر من اینطوری نبود چون از یه بزرگی شنیدم که می گفت اگه قرار غورباقه زشت بزرگی رو بخوری پس معطل نکن و اون بخور چون هر چه زمان بیشتر بگذرد خوردن آن سخت تر و زمان هدر رفته بیشتر میشود.بعلاوه اون دوستهایی که این حرف هارو میزدند فکر این رو نمی کردن که اگه نرن سربازی هرجا برن سر این مسئله مشکل پیدا می کنند از گواهی نامه گرفتـــــــــن ماشین بگیر تا کار و زن گرفتن خلاصه هر کار حسابی که بخوای انجام بدی. و خلاصه اینکه من تا ۷ روز دیگر اعزام هستم و هنوز دفترچه سفید رنگ(دفترچه دومی) من هنوز نیامده و من نمیدونم که دست تقدیر قرار من و کجا ببره و این یک حس بدی و یک بیوگرافی  از خودم:

 

نام:ابولفضل

فامیل:******

رشته:برق صنعتی(فنی حرفه ای)

علاقه مندی:دنیای دیجیتال و کامپیوتر

کار:طراحی صفحات پویا و استاتیک وب

تاریخ تولد:۶/۸/۱۳۶۶
تاریخ اعزام من به سربازی:۱۸/۱۰/۱۳۸۶

و در پایان امیدوارم از پس انشاء کردن این خاطرات بر بیام چون تا حالا از این کار ها نکردم.